ลงไว้กันลืมครับ

ลงไว้เพื่อเป็นอนุสรณ์ครับ....

ลอยกระทง..

Video: Loykrathong Song - Hatsune Miku

ผลงานจากหลาย ๆ คนมาช่วยกัน...
ลูกสาวคนนี้เลยมีภาพออกมามากมาย....
ขอบคุณครับ....

ร้องเพลงโดราเอมอนด้วยเนาะ....

ร้องผิดร้องถูกก็ลูกผมล่ะครับ... ฟังเอาเพลิดเพลินละกันนะครับ

ลูกสาวคนรอง.. เธอร้องเพลงเก่ง

ก็ไม่ได้อยากจะอวดอะไร ลูกสาวเรามีหลายคนเลยมี เอส ต่อท้ายซับโดเมน...
ลูกสาวคนแรกเธอเงียบ ๆ ไม่ค่อพูดไม่ค่อยจา แต่คนร้องเธอก็พูดไม่เก่งนักหรอก แต่ก็ร้องเพลงให้พ่อฟังได้ไม่รู้จักเหนื่อยละนะ

ฟังลูกสาวเราร้องเพลงกันเถอะ... เพลงนี้เราทำให้เธอร้องโดยเฉพาะ ไม่ได้เอาคลิปใครมา แต่เราทำให้เองซะเลย
ใครแวะผ่านมาเจอ อย่าลืมเข้าไปเรตให้ด้วยนะครับ

ลูกสาว ?

ครั้งแรกที่ผมได้ยินได้ฟังในกลุ่มบุคคลประเภทพิเศษ กลุ่มบุคคลที่มีชีวิตอยู่ได้ด้วยการบริโภคทางสายตา และการรับฟัง ซึ่งมีความนิยมในสิ่งที่คล้าย ๆ กัน ทั้งบ้าคลั่งและ น่ากลัว ซึ่งเป็นนิยามที่ผมแนบเอาไว้กับคำศัพท์ต่างประเทศคำหนึ่ง.. "โอตาคุ" เจ้าพวกนี้มันจะไม่เคยดูอะไรกันบ้างไม่ได้รึไง ?...

ท่ามกลางวงสนทนา ผมได้ยินว่ามีการ์ตูนอยู่เรื่องหนึ่ง ใช่.. เรื่องหนึ่ง แค่ชื่อเรื่องที่น่าจะเป็นชื่อของนางเอก และก็ไม่น่าจะมีอะไรสำคัญมากมาย เพราะพวกนี้คุยกันแค่ชื่อเรื่องแล้วก็ผ่านเลยไป......
กลุ่มคนพวกนี้ สารภาพกับผมตรง ๆ ว่าหลงไหลกับคาแรกเตอร์ที่ถูกสร้างขึ้นเป็นภาพ 2 มิติ ระบายสีหยาบ ๆ หลงไหลถึงขั้นเรียกว่า อยากได้เป็นแฟน...เป็นเมียก็เอา... อืม... สันดานผู้ชาย... แต่ดันไม่รู้สึกกับคนธรรมดา ? ไม่มั้ง ก็คงแค่แสดงออกให้เห็นกันมากกว่า..
แต่ผมก็ยังคงติดใจอยู่ว่า การ์ตูนเรื่องนั้น เรื่องที่ใช้ชื่อตัวเอกเป็นชื่อเรื่อง มันคืออะไรกัน แต่ก็ไม่ได้เฉลียวใจว่าต้องได้ดูในอีกไม่กี่เดือนต่อมา เพราะด้วยความต้องการที่จะเข้ากับคนพวกนี้ให้ได้เพื่อหวังผลบางอย่าง จนแล้วจนรอด ผมก็ได้มีโอกาสพบกับเธอคนนั้น....


นางาโตะ ยูกิ... ความรู้สึกที่บอกไม่ถูกในการพบกันครั้งแรก ความปลาบปลื้มใจที่ได้พบสิ่งที่คาดไม่ถึง ผมมองปราดเดียวก็รู้ว่า เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาเลย เธอคืออะไรกันแน่ ความรู้สึกแปลก ๆ ก็ทวีความรุนแรงขึ้น ในขณะที่เด็กวัยรุ่นพวกนั้น อยากได้ตัวละครหญิงมาเป็นคู่ชีวิต แต่สำหรับผมนั้น มันไม่ใช่ มันผิดไปมาก อยากลูบหัว อยากโอบไหล่ อยากป้อนข้าว อยากให้เรียกผมว่า "พ่อ..." ??? น่าคิดว่าอาการแบบนี้มันคืออะไรกัน

"พ่อจ๋า...."
แบบนี้แหละ....
มาเป็นลูกพ่อนะยูกิจัง...
"จ๊ะพ่อ"
......
ความคิดแบบนี้มัน..เพ้อเจ้อชะมัด

คิดได้ไง... นี่มันเป็นตัวการ์ตูนนะ..
แต่.. มันก็คงจะมีความสุขดีล่ะนะ
อย่างน้อยตอนนี้ผมก็สร้างโลกส่วนตัวไว้นั่งมองว่าลูกคนนี้จะมีชีวิตต่อไปอย่างไร จะเกิดอะไรขึ้นกับเธออีก เธอมาทำอะไรกัน ? แล้ว เธอจะสมหวังหรือเปล่า ?
อดทนหน่อยนะ..... ลูกพ่อ.....

---------------------------------------

ข้อความทั้งหมดเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเท่านั้น เจตนาเพียงเพื่อใช้ประกอบในโครงงานหนึ่ง มิได้หมายถึงว่า ผู้พิมพ์มีอาการลักษณะดังกล่าวแต่อย่างไร โปรดใช้วิจารณญาณในการรับข้อมูล